A Blog by Iresh

​නිදහස ගගණ සරනට සිඳුණු අත්තටු එකින් එක ගෙන එකට අලවා මහා පර්වත සත් සමුදුරද උඩින් පියඹා යමි එය සොයා කෙතෙක් උපමා එකට අලලා නොයෙක් තාලෙට නුඹ ගැයූවත් 'නිදහස' නම් අකුරු සතරට සම කරන්නට බැරිය කිසිදා

නිවුනු බව නොදැනෙන්න පැත්තකින් එල්ලන්න සන්තාප එක් කරන් පිහු තුඩක අලවන්න ලස්සනට හැඩ දමා ඒ තුඩම දල්වන්න කොහේ හෝ කොනක හිඳ යන්තමින් හිනැහෙන්න මීදුමෙන් වැසී යන බව කියා රවටන්න රක්ත වූ තුඩු අගින් සියුම් සිත කලතන්න නිවුනු බව නොදැනෙන්න පැත්තකින් එල්ලන්න

මට මාව මතකද? අහම්බෙන් වගෙ කාමරේ උන් කැඩපතෙන් අද නුඹව දුටුවා හොයන්නත් බෑ තට්ටු ගණනක් මුහුණු නුඹ ගලවලා තිබුනා අඳුරු අයිනක ගොඩ ගසා ඇයි ආයෙ මොකටද නුඹෙන් ඇහුවා තවත් දවසක ඕනෙ උනොතින් එකින් එක අලවන්න කිව්වා